น ม ส ด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1139 / 1187

๑๒๙ อุบาสามิไม่จากพระไตรปิฎก ๑.๑ ธรรมดาดวงจันทร์ย่อมมีเผื่ออยากให้บังเกิดขึ้น ฉันใด ภิกษุผู้อรรถความเพียรจักควรเข้าไปสู่วิถีมีผู้นิยม ฉันนั้น ข้ออัศจรรย์พระพุทธเจ้านั่งสังยุคตินิกรณ์ว่าดูดุภิกษุทั้งห

เนื้อหาในบทนี้นำเสนอข้อคิดจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการให้และการรับ โดยใช้อุปมาอุปไมค์ของธรรมชาติ เช่น ดวงจันทร์และชาวนาเพื่อสื่อถึงความสำคัญของการให้ทานและรักษาศีล การอธิบายถึงการทำกุศลที่ควรจะมีคุณภาพแล

๑๐๓๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก พระองค์เป็นที่ไป่ของเหล่าจาก ดังสาครเป็นที่ไหลไปแห่งแม่น้ำน้อยใหญ่. ซูชา (ทั่วไป) มก. ๔/๑๖๐ ๓.๓ บุคคลได้ผสมสมะ พารามณ์ ค่านิราม่า คนนทาแล้ว ยอไม่แม้นข้าว น้ำ

เนื้อหาในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยแสดงถึงความสำคัญของการให้และการดูแลช่วยเหลือผู้อื่น เปรียบเหมือนฝนที่ตกในพื้นที่ที่ต้องการน้ำ รวมถึงการยกตัวอย่างต่าง ๆ เพื่อแสดงถึงคุณค่าของการทำบุญและความสำเร็

13 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ผู้ให้ไม่บริสุทธิ์ ปฏิรูปเป็นคนมีศีล แต่ายังเป็นคนเสียศีล ลาวไทยธรรมที่เกิดขึ้นโดยไม่เป็นธรรม ทักษิณานี้เป็นเหมือนทักษิณาของคนฆ่าโจร. ที.ปา. (อรรถ) มก. ๑/๑๓๖ อานิสงส์ของการ

เนื้อหาดังกล่าวนำเสนออุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกที่แสดงถึงประโยชน์ของการให้ทาน โดยเปรียบเทียบกับธรรมชาติ เช่น ดวงจันทร์ที่สว่างกว่าดาวอื่น และน้ำที่ไหลเข้าสู่ทะเล เป็นตัวอย่างของผู้มีศีลและผู้ให้ทานซึ่งย

อเน อุบาสานุไมหจากพระใครชูม ๕.๕ ชาวนา ไถนาข้าวสาลี เป็นต้น เมื่อไม่ประมาทด้วยกิริ มีการหำ่การใขน้ำเข้า การปิดอออก การปิดดา และการรักษา เป็นต้น ตามครรลองเวลา ย่อมได้รับผลแห่งข้าวกล้า ออำร และไฟบุญ ฉันใ

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการบริจาคในพระพุทธศาสนา โดยทำให้เห็นว่าผลของการให้ทานนั้นจะนำมาซึ่งผลบุญที่ยิ่งใหญ่ บทเรียนนี้เปรียบเทียบการทำบุญเช่นการทำนา การให้ทานกับการช่วยเหลือผู้อื่น และผลที่ตามมากั

๑๐ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๔.๙ ธรรมดาแผ่นดินย่อมวางเฉยในของไม่สะอาด และของที่สะอาดที่คนทิ้งลง เว้นจากความโกธร และความยินดีทั้งสองนั้น ฉันใด แม้ท่านฉันนั้นเหมือนกัน จงเป็นประดุจดาวรัศมีในสุข และทุก

เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก เน้นการเป็นประดุจดาวรัศมีในความสุขและทุกข์ เพื่อบรรลุพระสัมโพธิญาณ การมีความสมักคีและสัมมาทิฏฐิเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิตที่ดี การมีความเห็นชอบและความเพียรในกา

๑๑๑ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๗.๒ ครั้งนั้นแล พวกเทวดาเหล่านั้นหายตัวจากเทวโลกชั้นสุทธาวาส แล้วปรากฏเบื้องพระพักตร์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า เหมือนบุษบาที่บังลุ่ม พึงเหยียบแนบแน่ที่ออก หรือพึงคู่แน่ที่เหย

เนื้อหาในพระไตรปิฎกนำเสนออุปมาอุปไมยเพื่อแสดงให้เห็นถึงการดําเนินชีวิตและผลของการกระทำนั้น ๆ โดยเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ เช่น เพลิงที่มีถ่านปราศจากเปลว คำพูดจากการถามภิกษุจากพระเจ้าปายิสตรถึงโลกอื่นๆ แ

๓๑ อุปมาอปิยจากพระไตรปิฏก ๓๒ ต๙.6 พระเจ้าปายิสิตรัสเล่าว่า พระองค์เคยสังคนที่ทำความดีว่า ถ้าตายไม่ได้สกุฎิ โลกสวรรค์ เพราะประพฤติดีตายของสมเด็จจนนแล้ว ขอให้กลับมาบอก พวกนี้รับคำไม่มีใครมาบอกเลย พระองค

ในบทนี้ พระเจ้าปายิสิตรได้กล่าวถึงความเชื่อในเรื่องการทำความดี และการไปเกิดในสวรรค์ โดยอุปมาอุปไมยที่มีพระเถราเกี่ยวกับประสบการณ์และความรู้สึกของผู้ที่ทำความดี เช่น การขึ้นจากหลุมฉลอจ และการเปรียบเทีย

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก และสัตว์อปาปิฎก็ดี ด้วยจันทันอันเป็นทิพย์ เหนือจันทของมนุษย์มีออยู่ เรื่องของปริโลกพิงเห็นอย่างนี้ไม่พึงเข้าใจว่าจะแห็นได้ด้วยตาเนื้อ ท.ม. (เถาะ) มก. ๑๔/๓๖๖ ๗.๘ พระเจ้าปายิ

เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก ที่แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจเรื่องชีวิตและการตาย นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเทียบระหว่างการมีบุตรและกรรมที่ส่งผลต่อชีวิต และการทำดีเพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น โลกนี้เต็ม

๑๕ อุมาอุบาไม่จากพระใครชุก คุณเป่าสังข์เห็นว่า คุณเหล่านั้นเป็นคนบ้านนอก เป็นคนเขลา หาเสียงส่งโดยไม่แยแสคาย จึงยับยั้งขึ้นมาเป่า ๓ ครั้ง ให้เห็นแล้วก็หลีกไป คนเหล่านั้นจึงรู้ว่าส่งนี้ประกอบด้วยคน ประก

เนื้อหานี้สำรวจคำสอนของพระพุทธเจ้าผ่านการเปรียบเทียบต่าง ๆ เช่น การเป่าแตร การศึกษาเกี่ยวกับการเกิดและการดำรงอยู่ รวมถึงความมีชีวิตชีวาซึ่งเกิดจากองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้สามารถเคลื่อนที่และรับรู้ได้

๑๕ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓๔. พระเจ้ามิลินทร์สโมสรพระนาคเสนว่า ผู้ที่ไปเกิดใหม่นั้น ไม่ได้ก้าวอย่างไป จะปฏิบัติฉันได้อย่างไร พระนาคเสนุตลอดว่า บูรณะอาประทีบิมตามต่อประทีบ ประทีปใหม่ไม่ได้กว่าจากประ

บทสนทนาระหว่างพระเจ้ามิลินทร์และพระนาคเสนว่าด้วยการเกิดใหม่และความเข้าใจในธรรม โดยการใช้ภาพเปรียบเทียบหลายประการเพื่ออธิบายแนวคิดแห่งการเวียนว่ายตายเกิด ความหมายของการเกิดใหม่ และการเปรียบเทียบกับสิ่ง

๑๕๓ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก พรหมณี แพศย์ ศร คุฬาลา บรรดามนุษย์เหล่านั้นทุ่ง ชาติ คนผู้ฝึกแล้วอ้อมเกิดเป็นมังคล ดี ขังอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล กล่าวคำสัจจ์ มีใจประกอบด้วยศีล ละชาติ และมรรคได้แล้ว อย

บทความนี้กล่าวถึงอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก ที่ชี้ให้เห็นถึงความดีและการปกครองที่มั่นคง ผ่านการเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ เช่น ดอกบัวและโค โดยมีการเน้นถึงคุณสมบัติของผู้นำที่ดี และการปฏิบัติที่ปราศจากบาป กา

ፍት อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑.๕ บุคคลมีมาดุจด่านปติด้วยชีวก จุดตอบปติด้วยน้ำ และจุดศีรษตรปติด้วยเอาห่าถ่านพ้น ขุ.ม. (อรรถ) มก. ๖๕/๑๕๒ ๑.๖ ผู้ดูแล มัวรักษาขอรึว่า นี่เป็นของเราของเรา ทำให้เห็นห่างจา

บทความนี้นำเสนอสอนจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการงดเว้นจากบาปและการทำความดี โดยกล่าวถึงการมีสติและการใช้ชีวิตอย่างมีคุณธรรม ปลีกตัวจากกรรมชั่วและการเสพติดในสิ่งที่ไม่ดี ทั้งนี้รวมถึงหลักการใช้ชีวิตอยู่กับธร

๑๒๘ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๖ อันคาพาลทำกรรมทั้งหลายอันลามกย่อมไม่รู้สึก บุคคลผู้มีปัญญากรรม ย่อมเดือดร้อน ดุกลไฟไหม้ เพราะกรรมของตนเอง ขุ. (พุทธ) มก. ๒/๒๗ ๓.๗ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบ้างว่า บาปมีประ

บทความนี้สำรวจอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลของกรรมและบาปที่บุคคลจะต้องพบเจอ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงหลักของการทำกรรมดีและกรรมชั่วว่าเป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อหลีกเลี่ยงการเดือดร

13 อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก 1. โทษของน้ำเมา ๑. ผู้ใดดื่มสุรา ไม่มีทรัพย์ หากฐานทำเลี้ยงชีพไม่ได้ เป็นคนขึ้นมาปราศจากสิ่งเป็นประโยชน์ เขาจงลงสู่น้ำเหมือนก้อนหินล้มมา ฉะนั้น. ที่ปา ( พุทธ ) มค. ๑/๘๓ 2.

เอกสารนี้นำเสนอเรื่องราวและคำสอนเกี่ยวกับโทษของน้ำเมาในพระไตรปิฎก โดยเน้นไปที่ผลเสียที่เกิดขึ้นจากการดื่มสุรา ทั้งต่อบุคคลและสังคม ความสำคัญของการมีศีลธรรมและการหลีกเลี่ยงการดื่มน้ำเมาถูกเน้นให้เห็นว่

1.4. กลอนแห่งเรือนยอดอย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมดนั้นเปล่งออก น้อมไปสู่ยอด ประมาณเข้า ยอดแห่งเรือนยอดนั้น บัญติตกล่าวว่า เลิกว่ากลอนเหล่านั้น แม่นั่นได้ ใครสมธรรมเหล่าใด เหล่านั้น ทั้งหมดนั้น มีความไม่ประ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับความไม่ประมาณในธรรมะของศาสนาพุทธ โดยเปรียบเปรยถึงแสงสว่างของดาวที่ไม่สามารถถึงพระจันทร์ได้ และความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาณไว้เหมือนทรัพย์อันประเสริฐ นอกจากนี้ยังพูดถ

๑๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๕ ธรรมดางเมือพบเห็นมนุษย์แล้ว ย่อมทุกข์โศก ฉันใด ภิกษผูปรารถนา ความเพียรเมื่อ นิคถึงวิตกที่ไม่ดีแล้ว ควรละทุกข์ และเสียใจ วันนีเราได้ลงไปด้วยความเศร้าเสียแล้ว เพราะวันที

เนื้อหานี้นำเสนออุปมาอุปไมยที่อ้างอิงจากพระไตรปิฎกเพื่อสะท้อนถึงความสำคัญของความเพียรและการไม่ประมาทในชีวิต พระภิกษุได้รับการกระตุ้นให้รักษาใจไม่ให้ตกต่ำ แม้จะมีความทุกข์ยากแค่ไหนก็ยังต้องมีความพยายาม

๓๗.๑ ภาชนะในดินที่ชำรุดหมดอายุ ทั้งเล็กทั้งใหญ่ ทั้งสกักขดบกทุกชนิด มีความแตกเป็นที่สุด ฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลาย ก็ฉันนั้น ที่ม. (พุทธ) มก. ๑๓/๒๙ ๓๗.๑ ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ มีจำนวนร้อยปีเป

ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายมีความชำรุดและไม่ยืนยง เปรียบเหมือนภาชนะที่แตก การเป็นอยู่ในโลกนี้จึงไม่ยั่งยืน ชีวิตมีวันหมดอายุไม่เกินร้อยปี ซึ่งมีความเปราะบางเหมือนกับสิ่งอื่นในธรรมชาติ เช่น ต้นไม้และแผ่นผ้า

อุบาอุไมจากพระไตรปิฎก ---------------------- ยุทธภูมิสำหรับพลัชัง ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลาร และไม่อาจเอาชนะเมื่ ด้วยกรรม ด้วยมนต์ หรือด้วยทรัพย์ สัง.ส. (พุทธ) มก. ๒๕/๒๔ ๗.๑๙ พระราชบางพวกแวดล้อมด้วยพล้

อุบาอุไมในพระไตรปิฎกกล่าวถึงสัญญาณของการไม่สามารถต่อสู้ได้ด้วยกรรมและคุณสมบัติของคน การบวชและการปฏิบัติธรรมถือเป็นทางเลือกสำคัญเมื่อเผชิญกับความชั่วร้ายหรือมิจจาจัช มีคำอธิบายถึงการวิเคราะห์ต่างๆ ในสง

๓.๖ อายุย่อมอาศัยอยู่รอดอยู่ ไออุ่นก็อาศัยอยู่ฉอคงนตะเกียงนั่นแหละเหมือนตะเกียงน้ำนั้นกำลังไหม แสงอ่อนอาศัยเวลาปลายงปราดา ปลายไฟอ่อนอาศัยแสงจึงปรากฏ ฉันใดฉันก็นอนนั้นแหละ. ม.ม. (เณร) มก. ๑๙/๒๕๔ ๑๐ ร่

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงการพิจารณาร่างกายและสิ่งต่างๆ ว่าเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ผ่านการเปรียบเทียบและการสังเกตการณ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เช่น การแตกของฟองน้ำในแม่น้ำ และการเปรียบเทียบกับสิ่งที่ผ่านเ

๑๐๗ อุปมาคุ้มมวยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๒.๗ เธอจงดักเตือนตนด้วยตน จงพิจารณาตนด้วยตน เธอนั้นมีสติ ปกป้องตนได้ แล้วฉันใดสุขาย ตนเหล่านั้นเป็นบางของตน ตนและเป็นตัวของตน เพราะฉะนั้นเธอจงสวนตนเหมือนอย่างพ่อค้าส่

ในบทนี้เสนอแนวทางการดักเตือนและพิจารณาตนเองเพื่อให้มีสติและปกป้องตนได้ จากข้อความในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิต โดยเปรียบเทียบกับการซื้อขาย ซึ่งเป็นแนวคิดที่สามารถนำมาปรับ